ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ (Μηχ.Αντιρρύπανσης) (TA5670)

Αρχικά στο πρώτο μέρος αναλύεται η διάρθρωση των ελληνικών κανόνων δικαίου και η συνταγματική προστασία του περιβάλλοντος η οποία καταλαμβάνει όλες τις βασικές πτυχές του, το φυσικό, το πολεοδομικό, το δασικό και το πολιτιστικό περιβάλλον με επιμέρους εσωτερικές διαφοροποιήσεις,. Το ισχύον Σύνταγμα μεριμνά μάλιστα το ίδιο για την καταγραφή και αποτύπωσή τους με την πρόβλεψη ειδικών ορισμών για κάθε μία χωριστά, καθιστώντας έτσι την προστασία που παρέχει περισσότερο απτή. 

Στο δεύτερο μέρος των παραδόσεων παρουσιάζεται το ισχύον εθνικό πλαίσιο προστασίας του περιβάλλοντος ξεκινώντας από το Νόμο 1650/86 και την ειδική νομοθεσία για τις εξής θεματικές ενότητες:

Α) υδάτινοι πόροι

Β) στερεά απόβλητα

Γ) ατμόσφαιρα και κλιματικές αλλαγές

Δ) μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων 

Στο τρίτο μέρος αναλύεται το κοινοτικό δίκαιο προστασίας του περιβάλλοντος τόσο το πρωτογενές (Διατάξεις των Συνθηκών) όσο και το παράγωγο (οδηγίες και κοινοτικά προγράμματα δράσης.) Στη συνέχεια αναλύονται και παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας:

• αρχή της ενσωμάτωσης,
• αρχή της αναλογικότητας,
• αρχή της επικουρικότητας,
• αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει,
• αρχή της πρόληψης των προσβολών του περιβάλλοντος κατά προτεραιότητα στην πηγή τους,
• αρχή της πρόληψης και της προφύλαξης,
• αρχή της αειφόρου- βιώσιμης ανάπτυξης

Στο τέλος γίνεται μία ανάλυση των νέων περιβαλλοντικών εργαλείων της ευρωπαϊκής πολιτικής και ειδικότερα των εθελοντικών συμφωνιών, του οικολογικού σήματος και των οριζόντιων βοηθητικών μέσων που βασίζονται στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, την ενημέρωση και κυρίως την πρόσβαση στην πληροφορία μέσω της Σύμβασης Aarchus.

Το τέταρτο μέρος της διδασκαλίας αφορά μία συνοπτική ανάλυση του διεθνούς δικαίου των στόχων του και των επιμέρους Συνθηκών για τη βιοποικιλότητα, το κλίμα, τους υδάτινους πόρους, την προστασία των θαλασσών.